Τελευταία άρθρα,  Ψυχωφελή άρθρα

Άγιος Νικόλαος Πλανάς

ΑΓΙΟΣ  ΝΙΚΟΛΑΟΣ  ΠΛΑΝΑΣ

Άγιος Νικόλαος Πλανάς

 
Ημερομηνία εορτής 2 Μαρτίου
 ή την πλησιέστερη Κυριακή αυτής, εάν η μνήμη του πέσει μέσα στην περίοδο της Μ. Τεσσαρακοστής.

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Ο εκ Νάξου καταγόμενος, Άγιος Νικόλαος Πλανάς υπήρξε ένας απλοϊκός, ασκητικός και ακάματος εργάτης του Ιερού Θυσιαστηρίου του Θεού. Λειτουργούσε καθημερινά από το πρωί μέχρι το μεσημέρι για 50 συναπτά έτη στην Αθήνα του 19-20ου  αιώνος μ.Χ., με αποτέλεσμα η Θεία Χάρις να ενοικήσει μέσα του. Τα έντονα χαρίσματά του και η θαυματουργία του, δεν ήταν δυνατόν να κρυφτούν με την πάροδο των χρόνων, με αποτέλεσμα μετά την οσιακή κοίμησή του το 1932 μ.Χ., ο τάφος του να μετατραπεί σε Αθηναϊκό προσκύνημα.  Αγιοκατατάχθηκε λίγα χρόνια αργότερα το 1992 μ.Χ., ενώ τα Άγια του λείψανα τίθενται καθημερινά σε προσκύνηση στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννου επί της Λεωφόρου Βουλιαγμένης.
 
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Το 1851 μ.Χ. γεννήθηκε από σχετικά εύπορους γονείς, ο Νικόλαος Πλανάς στη Νάξο. Ο μικρός Νικόλαος αγάπησε την Εκκλησία μέσω του παππού και ιερέως Γεώργιου Μελισσουργού, τον οποίο διακονούσε καθημερινά στο Ιερό Βήμα. Αρκετές από τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας του προσευχόταν στο οικογενειακό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, όπου μιμούμενος τους ιερείς ενδυόταν σεντόνια αντί αμφίων.
Κατά την διάρκεια της εφηβείας, απεβίωσε ο πατέρας του, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί για βιοποριστικούς λόγους να μετακομίσει οικογενειακώς στην Αθήνα. Θέλοντας να ικανοποιήσει την επιθυμία της μητέρας του, παντρεύτηκε πριν χειροτονηθεί διάκονος το έτος 1879 μ.Χ.. Δυστυχώς, όμως πολύ σύντομα και συγκεκριμένα κατά την επόμενη χρονιά κατά την γέννηση του υιού του Ιωάννη, έμεινε χήρος.
Στις 2 Μαρτίου 1884 μ.Χ. χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στο ταπεινό εκκλησάκι του Προφήτου Ελισσαίου στο Μοναστηράκι, στο οποίο έψαλλε κάθε Κυριακή ο αείμνηστος διηγηματογράφος Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης. Μετά τη χειροτονία του μοίρασε το εξ’ ολοκλήρου το μερίδιο που του αναλογούσε από την πατρική περιουσία στους φτωχούς προκειμένου να αφιερωθεί πλήρως στο ποιμαντικό του έργο.
Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς

 
Αρχικά τοποθετήθηκε εφημέριος στον Άγιο Παντελεήμονα Ιλισσού και στη συνέχεια μετακινήθηκε δυσμενώς στο μικρό εκκλησάκι τότε του Αγίου Ιωάννου του Κυνηγού επί της οδού Βουλιαγμένης.  
Άγιος Νικόλαος Πλανάς λειτουργεί στην Αθήνα

 
Ο ταπεινός και κατατρεγμένος, αφανής και σχεδόν αγράμματος παπά – Νικόλας αγαπούσε ιδιαίτερα τις Θείες Λειτουργίες αγρυπνίες. Για 50 συναπτά έτη λειτουργούσε καθημερινά από τα χαράματα μέχρι το μεσημέρι μνημονεύοντας όλους ανεξαιρέτως τους αγίους μαζί με χιλιάδες ονόματα «ζώντων και τεθνεώτων», τα οποία τα τύλιγε σε δύο μεγάλα μαντήλια και τα κουβαλούσε πάντα μαζί του. Η λειτουργική σε συνδυασμό με την ασκητική ζωή του Αγίου ήλκυσαν την Θεία Χάρη σε τέτοιο σημείο, που να γίνεται φανερή μέσω θαυμαστών γεγονότων κατά την διάρκεια των ακολουθιών και όχι μόνο.
κατά την διάρκεια των Θείων Λειτουργιών, ο πιστοί να γίνονται μέτοχοι θαυμαστών γεγονότων. Η αγάπη του για το ποίμνιό του και κυρίως η Αγιότητά του, υπερκάλυψαν την ολιγογραμματοσύνη και την απλοϊκότητά του σε τέτοιο βαθμό, που κατέστη πόλος έλξης για εκατοντάδες πιστούς και πνευματικούς ανθρώπους της εποχής του. Όταν, στις 2 Μαρτίου 1932, παρέδωσε το πνεύμα του το γεγονός της κοιμήσεως του, διαδόθηκε ταχύτατα σε όλη την Αθήνα και χιλιάδες πιστοί προσήλθαν στον Άγιο Ιωάννη για να προσκυνήσουν τη σορό του Αγίου. Ενταφιάστηκε στον περίβολο του Ιερού Ναού με τον τάφο του να προσελκύει καθημερινά πλήθος πιστών. Το 1992 μ.Χ. κατά την ανακήρυξη της Αγιοκατατάξεως του ιερέως Νικολάου Πλανά στο Αγιολόγια της Εκκλησίας μας, έγινε η ανακοιμιδή των λειψάνων των, τα οποία έκτοτε βρίσκονται σε ασημένια λάρνακα μέσα στον νέο περικαλλή νέο Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου επί της οδού Βουλιαγμένης.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Τᾶς τοῦ πλάνου παγίδας ἐκφυγῶν, ἱερώτατε, ἀπλανῶς ἐπορεύθης διὰ βίου, πατὴρ ἠμῶν, Νικόλαε ἀοίδιμε Πλανᾶ, οὐράνια χαρίσματα λαβῶν, ἀγρυπνίαις καὶ νηστείαις, ἱερουργῶν ὁσίως τῷ Κυρίῳ σου. Ὅνπερ καθικετεύων ἐκτενῶς, Νάξιον ἱεράτευμα, πρέσβευε δωρηθῆναι καὶ ἠμὶν τὸ θεῖον ἔλεος.
Κοντάκιον
Ήχος βαρύς. Επί του όρους μετεμορφώθης.
Εν παντί έθνει, καιρώ και χρόνω Θεός αμάρτυρον ουκ αφήκεν Αυτού την θείαν δόξαν και την θειότητα τους δε όντας αγίους εν τη γη αυτού και Πλανάν τον Νικόλαον εδόξασε και ημίν εδωρήσατο πρεσβευτήν, πατέρα και θερμόν εν ανάγκαις αντιλήπτορα.
Μεγαλυνάριον
Χαίροις, του Προδρόμου δούλος πιστός, των αγρυπνιών τε ο εργάτης ο θαυμαστός, χαίροις, εκκλησίας προφήτου Ελισσαίου το σέμνωμα και δόξα, πάτερ Νικόλαε !

Η μετάληψη του λεπρού από τον Άγιο Νικόλαο Πλανά

 

Στις 2 Μαρτίου γιορτάσαμε την μνήμη ντου Αγίου Νικολάου του Πλανά, που εκοιμήθη το 1932. Γεννήθηκε στη νήσο Νάξο το 1851. Ο απλούς και κατά τον κόσμον αγράμματος Αγ. Νικόλαος Πλανάς στην Αθήνα, όπου χειροτονήθηκε Ιερεύς, λειτουργούσε ασταμάτητα στον Άγιο Ελισσαίο, με ψάλτες τους δύο εκ Σκιάθου Αλέξανδρους, τον Παπαδιαμάντη και τον Μωραϊτίδη, στον Άγιο Ιωάννη τον Κυνηγό, επί της οδού, σήμερα, Βουλιαγμένης, όπου έχει κτισθεί μεγάλος Ναός και όπου φυλάσσονται τα λείψανά Του, στους Τρείς Ιεράρχες του Παγκρατίου, στον Αγ. Γεώργιο στο Κουκάκι, στον Άγιο Δημήτριο τον Λουμπαδιάρη, παρά την Ακρόπολη και σ΄ ένα πλήθος ερημοκκλήσια της τότε Αθήνας.
Το περιστατικό που ακολουθεί, απόλ τη ζωή του Αγίου Νικολάου Πλανά, δίνει ηχηρή απάντηση σε όσους σήμερα, με αφορμή τον κορονοϊό, θεωρούν ότι διά της Θείας Κοινωνίας μπορεί οι κοινωνούντες πιστοί να κολλήσουν ιούς, μικρόβια και ασθένειες: « Εκεί, στη ενορία του, σε ένα στενό δρομάκι, εκρύπτετο ένας λεπρός σε μεγάλο βαθμό. Του είχαν φαγωθεί τα χείλη από την φοβερή ασθένεια. Πήγε μια φορά ο πατήρ Νικόλαος Πλανάς να τον κοινωνήσει, αλλά το κατεστραμμένο στόμα του, δεν μπόρεσε να παραλάβει το Άγιο Σώμα του Κυρίου και παρέπεσε λίγο πιο πλάϊ από το στόμα. Χωρίς κανένα, μα κανένα δισταγμό, ο Άγιος Νικόλαος Πλανάς έσκυψε και με το στόμα του πήρε τον Θείο Μαργαρίτη, που είχε πέσει και τον κατέλυσε. Αυτό ας το δουν αυτοί που δεν κοινωνούν γιατί, λένε, φοβούνται τα μικρόβια. Μεγάλη, πράγματι, βλασφημία. Ένας Θεός ζώντων και νεκρών, ποιητής ουρανού και γης, να προσβάλλεται από μικρόβια!!! Παραλογισμοί σκοτισμένων απίστων. Όσο για τον ασθενή αυτόν, τον ανακάλυψε η Αστυνομία και τον έστειλε στο λεπροκομείο μαζί με την κόρη του, η οποία κι αυτή είχε μολυνθεί από την λέπρα και της είχαν φαγωθεί τα δάκτυλα. Εν τούτοις, ο Άγιος μας δεν έπαθε τίποτα». Περεταίρω τα σχόλια είναι περιττά…

Από το βιβλίο: « Άγιος Παπά – Νικόλας Πλανάς – Ο Απλοϊκός ποιμήν των απλών προβάτων» (εκδοτικός Οίκος «Αστήρ», Αλ. Και Ε. Παπαδημητρίου.)

One Comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *