Κείμενα Μεγάλης Εβδομάδας 2019

Μητροπολίτου Πέργης Ευαγγέλου (1928-2018). «Προ εξ ημερών του Πάσχα»

Μητροπολίτου Πέργης Ευαγγέλου (1928-2018)

«Προ εξ ημερών του Πάσχα»

Ἔστρωσε ἡ φύση στή γῆ τήν ἀνοιξιάτικη πνοή της. Γαλάζιο τό στερέωμα. Κι οἱ ἡλιακτίδες ὡς ἀργά μαζί μας. Πάνω σ᾿ αὐτήν τήν ἐμβίωση θά βαδίσει ὁ Ἀναμάρτητος γιά νά σπείρει τό θαῦμα τῆς Χριστιανοσύνης. Kι᾿ ἕνας ὕμνος γλυκός, γεμάτος προσδοκία καί χαρμοσύνη μᾶς περιμένει, μᾶς ὠθεῖ νά τόν τραγουδήσουμε ἐαρινά. Νά τόν ψάλουμε σάν τά μικρά κανοναρχάκια, γιά νά τόν ἀκούσει ὁ Θεός: «Ψυχή μου, ψυχή μου ἀνάστα, τί καθεύδεις;»
Βλέπω τίς ἀνθισμένες μυγδαλιές, ὅλες μαζί μπουμπουκιασμένες, ἀγκαλιασμένες.
Καί μούρχεται νά τίς ρωτήσω, ποῦ πάτε τόσο στολισμένες, τόσο χαρούμενες; Κι᾿ ὕστερα νά στραφῶ στή Ρωμηοσύνη. Νά τῆς πῶ νά βάλει κι᾿ αὐτή τά καλά της. Νά μοσχομυριστεῖ.
Νά κρατήσει βάγια στά χέρια της. Καί νά τήν καλέσω νά ψάλλουμεν μαζί, σάν μικρά παιδιά, τό «Ἐξέρχεσθε οἱ πιστοί εἰς τήν Ἀνάστασιν». Νά τ᾿ ἀκούσει κι᾿ ὁ κόσμος, πώς κι᾿ ἀπό κάστρα μέσα, μπορεῖ οἱ φύλακες τοῦ Ἀληθινοῦ νά κρατήσουνε χρυσές λαμπάδες, νά φωνάξουνε τό «Χριστός Ἀνέστη».
Πάμε νά μποῦμε σέ κατάνυξη. Μᾶς φωτίζουνε οἱ οὐρανοί τό δρόμο. Καί μέ τό ρυθμό τῆς ζωῆς, ν᾿ ἀνεβοῦμε σκαλί σκαλί στόν Πατέρα μας. Εἴμαστε ἡ μάζα ἡ ἡρωϊκή τῆς Πόλης.
Καί πιασμένοι χέρι χέρι μέ τό πεπρώμενο μας στολίζουμε τό χρόνο τῆς μαρτυρίας μας μέ ὄνειρα ἀξεπέραστα. Σάν κάποιος ἄγγελος νά μᾶς τά θυμίζει στ᾿ αὐτί. Ἀθανατίζουμε τή συντροφιά τῆς λαλίστατης σιωπῆς βαδίζοντας πάνω της γιά νά μποῦμε νοσταλγημένα στόν κεκοσμημένο νυμφῶνα τοῦ Χριστοῦ.
Μέ Γλυκειά μυσταγωγία μᾶς σκεπάζουν οἱ νύχτες πού ἔρχονται. Γεμάτες ἀπό τό μυστήριο τῆς Πόλης, πού μᾶς βρίσκει μέσα της, σκεπασμένους ἀπό τήν ἀόρατη Χάρη ἀπό προικιά κειμηλιώδη τῶν αἰώνων. Εἶναι τό «γλυκύ μας ἔαρ». Ἡ ἀσίγαστη φωνή τοῦ Ζωοδότου, πού ἠχολογεῖ μέσα μας τήν ἐλπίδα. Ἕνα κρυφομίλημα τοῦ γένους μέ τό Θεό, πού μᾶς τρέφει μέ τό ἀχόρταγο μάννα τῆς ράτσας.
Νοιώθουμε τήν ἀνάσα τοῦ Θεοῦ νά μᾶς δροσίζει τό μέτωπο. Καί κάθε φορά σά᾿ νά πρωτοπίνουμε καί κάτι ἀπό τό θαῦμα καί τό νάμα τῆς Ἀνάστασης. Τῆς πολίτικης Ἀνάστασης, τῆς φωτισμένης μέ τό φέγγος τῆς Ἀνατολῆς, καί μέ τό μήνυμα τῶν ἀστέρων. Μέ τά βλέμματα τοῦ Σεραφείμ. Σάν τοῦ ἐνός τῆς Ἁγια-Σοφιᾶς πού παρέμεινε μαζί μας στήν Πόλη, νά μᾶς φέρνει τά μηνύματα τοῦ Ἀθεώρητου.
Γίνεται ὄμορφο τό Πάσχα ὅταν ἀνασταίνεται μέσα ἀπό ἀνθρώπινο πάθος. Αἰσθάνεσαι νά σέ κρατάει ὁ Ἀναφής ἀπό τό χέρι ζεστό νά σ᾿ ἔχει μέ τήν πίστη σου, μέ τήν Ὀρθοδοξία σου, μέ τήν κάθε ἀγάπη σου καί φορεμένο ἕνα «ἔνδυμα ἀφθαρσίας», πλεγμένο ἀπό τά χέρια τῆς Κυρᾶς Ρωμηοσύνης, καθισμένης στή σφραγισμένη κι᾿ ἀλησμόνητη αὐλόπορτα τῆς παλιᾶς γειτονιᾶς.
Πρίν ἀπό τή νύχτα τῆς Ἀνάστασης, λογιῶν λογιῶν ὧρες χτυποῦν τήν πόρτα μας, γεμᾶτες ἀπό ρέμβη ἑαρινή. Γεμάτες ἀπό ὄρθρους καί δειλινά, βουτηγμένα στόν ἦχο μιᾶς καμπάνας, πού τήν κρούει ἡ Πόλη, πού τήν ἐναρμονίζει ἡ Ρωμηοσύνη μαζί μέ τά παιδιά της, πού ντυμένα ἀγγελικά μᾶς τραγουδοῦν, «ἐξέρχεσθε οἱ πιστοί εἰς τήν Ἀνάστασιν».
Ἄνοιξη, φίλησε μας μέ τή δύναμη τῆς φρεσκάδας, σου. Κύριε, «ποῦ θέλεις ἑτοιμάσωμεν Σοι φαγεῖν τό Πάσχα»;

————————————————————————————————————————————————————

ἀείμνηστος Σεβασμιώτατος  Μητροπολίτης Πέργης, ὑπέρτιμος καί ἔξαρχος Παμφυλίας, κυρός Εὐάγγελος (Γαλάνης) καταγόταν ἀπό τά Θεραπεῖα τοῦ Βοσπόρου.

Τά ἐγκύκλια γράμματα διήκουσεν εἰς τάς Κοινοτικάς Σχολάς Μεγάλου Ρεύματος καί Βλάγκας.

Ἀπεφοίτησεν ἀπό τό Ζωγράφειον γυμνάσιον τό 1949 καί ἀπό τήν Ἱ. Θεολογικήν Σχολήν τῆς Χάλκης τό 1953.

Τό αὐτό ἔτος ἐχειροτονήθη Διάκονος καί προσελήφθη εἰς τό Πατριαρχεῖον ὡς Διάκονος τῆς Σειρᾶς, Γραμματεύς τῆς Πνευματικῆς Διακονίας καί Εἰσηγητής.

Τό 1957 προήχθη εἰς Κωδικογράφον τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου καί τό 1958 εἰς Δευτερεύοντα τῶν Π. Διακόνων. Τό 1965 ὠνομάσθη Μέγας Ἀρχιδιάκονος.

Ὑπό τήν ἰδιότητά του αὐτήν συνέγραψε καί ἐξέδωκε τά ἔργα: «Ἐκ Φαναρίου…» (Χρονογραφήματα, 1968) καί «Ἀφιέρωμα στήν Πόλη» (Ποιητική Συλλογή, 1970).

Συνώδευσε τόν ἀοίδιμον Πατριάρχην Ἀθηναγόραν καί μετά τόν ἀοίδιμον Πατριάρχην Δημήτριον εἰς τάς περισσοτέρας ἱεράς ἀποδημίας των, συνειργάσθη συγγραφικῶς εἰς τά Πατριαρχικά Περιοδικά «Ὀρθοδοξία» καί «Ἀπόστολος Ἀνδρέας», διετέλεσε Γραμματεύς, Συντονιστής καί μέλος τῶν Συνοδικῶν Ἐπιτροπῶν ἐπί τῶν Διαχριστιανικῶν καί Διορθοδόξων Ζητημάτων καί μετέσχεν εἰς διαφόρους ἐπισήμους ἀποστολάς.

Τιτουλάριος Μητροπολίτης Πέργης ἐξελέγη τήν 26ην Νοεμβρίου 1970.

Τό 1976 ὠνομάσθη «ἐν ἐνεργείᾳ» καί ἐν συνεχείᾳ ἐκλήθη Συνοδικός. Συνέγραψε καί ἐξέδωκε τά ἔργα του «Λαός Χάριτος» (Χρονογραφήματα, 1973) καί «Ἡ Πέργη τῆς Παμφυλίας (ἱστορική μελέτη, 1983), «’Ισίδωρος ὁ Πηλουσιώτης» (ἀνάλυση τῶν ἐπιστολῶν του, 1993), «Ἐκ Φαναρίου Β΄, Ἀειδίνητον Ὄφλημα» (Χρονογραφήματα, 1997) καί «Ἐκ Φαναρίου Γ΄», τά Ποιητικά 2004.

Ἐπίσης, ἐμελοποίησε τό «Σύμβολον τῆς πίστεως» (1600ή ἐπέτειος τῆς Β΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, 1981) καί ἐστιχούργησε Δωδεκάστροφον «Ἄκουσμα Ἐγκωμιαστικόν» (550ή ἐπέτειος τῆς Μεγάλης τοῦ Γένους Σχολῆς, 2004) ὅπερ καί ἐμελοποίησε, ἀποδοθέν μουσικῶς.

Τό ἔτος 1983 ἀνηγορεύθη ὑπό τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Διδάκτωρ τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας.

Ἦτο ἐκ τῶν ἱδρυτικῶν Μελῶν καί σήμερον Ἐπίτιμος Πρόεδρος τοῦ Συνδέσμου τῶν Μουσικοφίλων τῆς Πόλεως.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *