• Διάφορα άρθρα

    Συνταγές Βασιλόπιτας

    Όποια βασιλόπιτα αποφασίσετε να φτιάξετε, μην ξεχάσετε να βάλετε το φλουρί, τυλιγμένο σε αλουμινόχαρτο, πριν βάλετε το ταψί στο φούρνο. Βασιλόπιτα τύπου κέικ Υλικά 250γρ βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου 350γρ ζάχαρη 5 μεγάλα αυγά σε θερμοκρασία δωματίου (χωρισμένα τα ασπράδια από τους κρόκους) 200γρ χυμό από φρέσκο πορτοκάλι 100γρ κονιάκ 1 κουταλιά της σούπας κανέλα, γαρύφαλλο, μοσχοκάρυδο ανάμικτα 150γρ καρυδόψιχα χοντροκομμένη 2 βανίλιες ξύσμα από 2 πορτοκάλια ακέρωτα 1 πρέζα αλάτι 500γρ αλεύρι που φουσκώνει μόνο του Εκτέλεση Χτυπάμε το βούτυρο με την ζάχαρη στο μίξερ για 5-6 λεπτά να αφρατέψει καλά. Προσθέτουμε έναν έναν τους κρόκους, να απορροφούνται κάθε φορά από το μείγμα. Χτυπάμε τα ασπράδια με το αλάτι, δηλαδή κάνουμε μια ελαφριά μαρέγκα, μέχρι να σχηματιστούν απαλές κορυφές. Ρίχνουμε στο μείγμα βουτύρου, εναλλάξ το αλεύρι και τον χυμό. Τέλος, προσθέτουμε τη μισή μαρέγκα να αραιώσει το μείγμα. Ρίχνουμε την καρυδόψιχα και την υπόλοιπη μαρέγκα και ανακατεύουμε. Διπλώνουμε απαλά με σπάτουλα μέχρι το μείγμα να ομογενοποιηθεί. Το αδειάζουμε σε ταψί 35 εκατοστών βουτυρωμένο και στρωμένο με λαδόκολλα. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 170ο C στις αντιστάσεις στην τελευταία σχάρα μέχρι να φουσκώσει, να ξεκολλήσει από τα τοιχώματα και να ροδίσει καλά, δηλαδή περίπου μία ώρα. Ελέγχουμε αν είναι ψημένη με την λάμα του μαχαιριού. Αν βγαίνει καθαρή είναι έτοιμη. Την αφήνουμε να σταθεί 10’ στο ταψί. Ξεφορμάρουμε, αφαιρούμε την λαδόκολλα. Αχνίζουμε με άχνη και γράφουμε με λιωμένη σοκολάτα ευχές για την χρονιά. Βασιλόπιτα τσουρέκι Υγρά υλικά 250γρ βούτυρο λιωμένο, χλιαρό 6 μεγάλα αυγά σε θερμοκρασία δωματίου 100γρ χλιαρό γάλα…

  • Διάφορα άρθρα

    Ιστορία της βασιλόπιτας

    Κατά την ορθόδοξη παράδοση, η ιστορία της βασιλόπιτας, είναι μια ιστορία που συνέβηκε πριν από 1500 χρόνια περίπου, στην πόλη Καισάρεια της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία.  Η αναζήτησή μας για τις ρίζες του εθίμου της βασιλόπιτας, μας οδηγεί πίσω στην αρχαιότητα, στις προσφορές άρτου ή και μελιπήκτων των αρχαίων ημών προγόνων, προς τους θεούς κατά τη διάρκεια εορτών, αναφέρει ο λαογράφος Φίλιππος Βρετάκος στο βιβλίο «Οι 12 μήνες του έτους και αι κυριώτεραι εορταί των»: «Οι πρόγονοί μας εις την αρχαιότητα κατά τας μεγάλας αγροτικάς εορτάς προσέφερον εις τους θεούς, ως απαρχήν, έναν άρτον. Επί παραδείγματι κατά την εορτήν του θερισμού, που ελέγετο Θαλύσια και ήτο αφιερωμένη εις την Δήμητρα, κατασκευάζετο από το νέον σιτάρι ένας μεγάλος εορταστικός άρτος που ελέγετο “Θαλύσιος άρτος”, κατά δε την προς τιμήν Απόλλωνος εορτήν των Θαργηλίων εψήνετο, κατά το έθιμον, ο “θάργηλος άρτος”». Στο Σέλινο Χανίων, για παράδειγμα, ζυμώνονταν με λάδι, αλεύρι, ζάχαρη και πολλά μυρωδικά, σύμβολα της αφθονίας των οικογενειακών αγαθών. Και μόλις την έστρωνε η νοικοκυρά στο ταψί, σχεδίαζε στην όψη της με πιρούνι τσιμπητό σταυρό και άλλα πλουμίδια, που σκοπό είχαν να εξορκίσουν το κακό μάτι. Παρόμοια πίτα, με ζάχαρη και μυρωδικά, ετοίμαζαν και στις Κυδωνίες. Κι επί πλέον με κλειδί τη στόλιζαν με παράξενα σχήματα, για να κλειδώσουν την κακογλωσσιά, ενώ με δαχτυλήθρα, σύμβολο της νοικοκυροσύνης, γέμιζαν με σχέδια τα ενδιάμεσα κενά, για να είναι οι γυναίκες του σπιτιού γερές και προκομμένες. Γλυκές βασιλόπιτες συνήθιζαν κυρίως στα αστικά κέντρα, αλλά και σε αρκετές αγροτικές περιοχές της πατρίδας μας. Τα υλικά ήταν περίπου τα…